Veel malheur en het weer zat ook nog tegen

Door dronepiloot Joop Ozephius

We hebben een zwaarbevochten seizoen achter de rug qua drone vliegen. Het begon weer super met de eerste vlucht met Henk, als een test voor de drone maar ook met direct resultaat. Nog geen week later nam een wraakzuchtige scholekster wraak op de drone in verband met het verstoren van zijn nachtrust. Weer een week niet vliegen en ja we mogen weer, vol goede moed de nieuwe drone opgehaald bij Raymond. Raymond had veel werk verzet om de controle van het grondstation aan te passen aan de nieuwe drone en settings om weer een mooie inzet te realiseren want we moesten vorig jaar toch wel weer kunnen gaan evenaren.

We gaan de volgende morgen los, eerste foto, 2e foto en daarna op nog geen 100 meter geen contact. Tja het bekende: "wat is er nu aan de hand", terugvliegen, wel contact. Poging 2 zelfde verhaal, technisch toch iets mogelijk niet in orde. Gelukkig telefoonnummer van Raymond bij de hand die dan ook direct de drone kwam ophalen. Het euvel was nu snel gevonden, de camera zender stond op laagvermogen. Probleem opgelost, nu kunnen we eindelijk los.

Nou, niet helemaal want de weergoden werkten opnieuw niet mee. Elke week je agenda voor woensdag leeg maken en houden om in de ochtend beschikbaar te zijn. Nope weer regen of wind. We mochten gewoon niet vliegen en dan komt Henk op de lijn. Nog even samen een run maken, mogelijk de laatste van het seizoen. Tuurlijk om 4 uur overleg, het weer, kantje boord maar het zou de laatste kunnen zijn dus gaan en dan om 04:50 in het veld en een mooi patroon uitgezet. 12 ha om te vliegen. Henk neemt de eerste run. Hij heeft zoveel ervaring met het spotten daar kan ik nooit tegen op dus we spreken af Henk pakt ook de 2e run.

Net in de lucht en de hotspots lijken wel op een aardbeving te liggen. Het beeld vloog alle kanten op. Terug naar de home base, drone resetten maar de camera normaal zo stabiel leek nu wel last van een tremor te hebben. De vlucht verder afgebroken, ff in de auto zitten en genieten van de rust om ons heen. Weer terug naar huis.

Later horen we van Raymond dat de elektronica ons in de steek had gelaten. Ik voelde me net B100 van Bassie en Adriaan, we hebben ook altijd pech. Maar ondanks dat, genoten van de dagen dat we vroeg in het veld stonden. Blij iets te kunnen hebben bijgedragen aan inzicht in de weidevogels in de Krimpenerwaard en nu de boeg achterna, waar die ook heen mogen gaan. Iedereen bedankt voor het lachen, inzet en input. Geniet van de zomer en je eigen vluchten…….